...HANİ HİCRANIM GELSENE...

 


Aglamak...

Bazende susmak..Bir garip duygu esir alır ruhunu...
Bilmediğin huzunler misafir olur odana..Git diyemezsin...
O kadar için dolmuştur ki..Bir dost bulupta dökmezsin dertlerini...
Yalan dunyanın yalan olduğunu bile bile yaşar insan...
Ve aglamayı özler.. solgun
Kimsesiz kuytu köşelerde tek başına kalır...

Ne halinde anlayan bulunur neden hatırnı soran...
Yalnız kalmıştır artık...Ellerini uzatsa solmuş bir gül verilir eline...
Herkes guler oynar ama o aglar!..

Niye aglar neden aglar kimseye söylemez...
Çünkü halını hatrını soran yoktur...
Acılar, husranlar, elemler, kederler kuşatmış gonlunu..
Yanlızlıklara dost olmuş dostane gülün figanı...

Hazan mevsimide geldi hüzünle..
Sonbaharda yaprak dökumu ile baslar yalnız uzun uzadıya yurumeler..
Birini arar yureğim..Simasına hasret kalmış bir göz..
Aglar..
Durmadan hıçkırıklara boğularak aglamak...

Sarı sarı yaprakları dökuyor gonlum..Benimde sonbaharım geldi yalnızlıkla...
Kendimi sıkıyorum, dişlerimi sıkıyorum aglamamak için.. Ne care..
Ağlamaya hüküm giymişim..
Nedir derdim ki böyle.. solgun
Gözlerim doluyor bakamıyorum sağa sola...Saklanmak gerek..
Kimse görmesin naciz göz damlalarımı...
Kaçıyorum kalabalıklardan...Bana yapraksız kalmış agaclar yeter....

Gitmeliyim bu hanlardan...Rahatım kalmadı bu anlardan...
Gözlerim kurur oldu akan kanlardan...Yolarım uzasın bende gideyim...

Ellerim titriyor devasa kaygılar sardı benliğimi...
Hani hicranım gelsene...
Elime ver bir soluk gül..Tebessum etme...
Sende otur yanıbaşıma agla...

Bırak ellerimi tutma...Yalnızım ben şimdi...Boynum bukuk ellerim buruk..
Gidiyorum bakma gözlerime....

 Agla secde agla... solgun
 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !